همچو ابراهیم۱.گفته میشد از کسی بسیار بدکه به باطن داشت ذکر یا صمد۲.نزد مردم خوار و بیمقدار بودگرچه باطن دار و بی آزار بود۳.حشر و نشرش بود با اهل فساددر حقیقت داشت با اینان جهاد۴.هر چه میرفت بینوا از عمر اوبیشتر میشد زعیبش گفتگو ۵.شب بیفتاد آتشی در یک سرا که ببود در آن سرا این بینوا۶.خانه اکثرا سوخت و شد خاکستریبی خبر خوابیده او بر بستری۷.بعد خاموشی هنوز در خواب بودغافل از آن آتش پرتاب بود۸.هر که ابراهیم(ع) روش آمد ببارهمچو ابراهیم(ع) نمی سوزد به نار
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۴۰۲ساعت 17:56  توسط سید احمد سعادتمند
|
برچسب:
نویسنده: یونا حسنی
تاريخ: دوشنبه
4 ارديبهشت
1402 ساعت: 13:32